Nederlands
EnglishHankumdo
Hankumdo (spreek uit als: han kom do), de Koreaanse weg van het zwaard, is een zwaardkunst die gebaseerd is op het Koreaanse alfabet. (han’gul) Hankumdo is ontwikkeld door grootmeester Myong Jae Nam, en in 1997 tijdens de opening van de Internationale Hapkido Games aan het publiek geïntroduceerd.
Hankumdo bestaat uit drie onderdelen, basis snijbewegingen gevorderde snijbewegingen en zelfverdedigingtechnieken.
Basis
Met vijf basis snijbewegingen kun je het hele Koreaanse alfabet, dat uit 24 karakters bestaat, denkbeeldig schrijven. Deze vijf basis technieken zijn; de verticale slag, horizontale slag, diagonale slag, een steek en een horizontaal blok.
Elke letter bestaat uit één of meer basis snijbewegingen. Iemand die bekend is met het Koreaanse schrift, kan de basis van Hankumdo in een paar weken leren.
Je weet dan natuurlijk alleen de basis, en je zult veel moeten oefenen om de technieken te perfectioneren. De letters van het Koreaanse alfabet schrijven, is natuurlijk niet het doel van Hankumdo, maar met deze basis zul je wel leren hoe je met je zwaard moet bewegen, en daardoor kun je sneller gevorderde technieken leren.
Natuurlijk zijn er veel meer slagen en snijbewegingen dan de vijf basistechnieken. Later leer je om met al je kennis zelf zwaardvormen te ontwikkelen.
Hankumdo bij de NHF
De hankumdo-stijl die binnen de NHF wordt beoefend is sterk beinvloed door grootmeester Han Si Hwan. Grootmeester Han was een vroege leerling van kuksanim Myung Jae Nam met een sterke interesse in wapentechnieken. Tijdens zijn militaire dienstperiode gaf master Han hapkido lessen. Op dezelfde basis werden ook kumdo (kendo) lessen gegeven. Kendo was door de Japanners geintroduceerd in Korea tijdens de bezettingsperiode. Op zoek naar een traditionele vorm van zwaardvechten kwam master Han via de kendo leraar in het bezit van een boek over bongukgeom. Dit boek bevat beschrijvingen van traditonele Koreaanse zwaardvormen en is samen met de muyedobotongji één van de weinige Koreaanse werken over zwaardtechnieken.
Waar in Japan de ontwikkeling van het zwaardvechten juist de kant van het duel op is gegaan, beschrijven deze boeken juist hoe het zwaard op het slagveld moet worden gehanteerd. Dit verschil in benadering zorgt uiteraard ook voor een verschil in uitvoering van de techniek. Waar bij een duel juist het 'one strike-one kill'-principe wordt nagestreefd, blijft men in een veldslag juist voortdurend bezig en moet men constant op de hoede blijven. Dit resulteerde in een veel vloeiendere vorm van hantering van het zwaard in Korea tegenover de strakker ogende zwaardkunsten uit Japan, waarbij tevens veel meer etiquette komt kijken.
Veel mensen zijn zich niet bewust van dit verschil tussen Koreaanse en Japanse zwaardkrijgskunsten en de enorme invloed van Japan op het Koreaanse kumdo tijdens de bezetting (1910-1945) heeft de traditionele Koreaanse zwaardvechten bijna in de vergetelheid gedrukt.
De NHF probeert de stijl van master Han te bewaren en door te geven aan de volgende generaties.
Master Han Si Hwan stierf in augustus 2005 aan de gevolgen van een beroerte.
